قَبِيحٌ مِنَ الإِنسَانِ يَنسَى عُيُوبَهُ
وَيَذْكُرُ عَيْبًا فِي أَخِيهِ قَدِ اخْتَفَى
وَلَوْ كَانَ ذَا عَقْلٍ لَمَا عَابَ غَيْرَهُ
وَفِيهِ عُيُوبٌ لَوْ رَآهَا بِهِ اكْتَفَى
وَيَذْكُرُ عَيْبًا فِي أَخِيهِ قَدِ اخْتَفَى
وَلَوْ كَانَ ذَا عَقْلٍ لَمَا عَابَ غَيْرَهُ
وَفِيهِ عُيُوبٌ لَوْ رَآهَا بِهِ اكْتَفَى